Op de koffie bij enkele spelers uit de 3D-printmarkt in België
Begin februari 2019 organiseerde Metallerie in samenwerking met Flam3D een rondetafelgesprek met onafhankelijke instanties, enkele gevestigde waarden én kleinere start-ups over de hete hangijzers in de wereld van het 3D-metaalprinten. Er heerst immers nog heel wat onduidelijkheid over welke technologie de meeste kansen biedt en of we binnenkort ook massaproductie mogen verwachten. We poneerden enkele stellingen in de groep.
Wie nam deel aan het gesprek?
- Kris Binon - Flam3D
- Tom Craeghs - Materialise
- Griet Lannoo - CRM Group
- Jonas Galle - Valcun
- Jo de Groote - ZiggZagg
- Nico Velghe - V.A.C. Machines (Trumpf)
- Roald Swerts - Trideus
- Tom Scharlaken - Vives
- Joachim Antonissen - OCAS
- Philippe Reinders Folmer - Renishaw
De stellingen
Het is vandaag beter het printwerk uit te besteden dan te investeren in een eigen 3D‑(metaal)printer
Er wordt veel gesproken over de ongekende mogelijkheden van het 3D-printen van metaal. Maar het additief opbouwen van metalen voorwerpen biedt vaak enkel interessante mogelijkheden wanneer de technologie ook op een juiste manier wordt ingezet. Het effectief toepassen vraagt veel meer dan de inzet van een printer.
Goedkopere 3D-printers zullen voor een doorbraak zorgen
Er zijn vandaag heel wat initiatieven om onder andere poederbedprinten aan te bieden aan een veel lager prijsniveau, om en bij 50.000 à 100.000 euro. Dit terwijl grote merken de prijs handhaven en sleutelen aan kwaliteit en functionaliteit. Maken die goedkopere printers een potentieel verschil?
... is de technologie die zich het beste leent tot massaproductie
Stel, je koopt een 3D-printer. Op een gegeven moment kan je een onderdeel printen. De tweede stap is dan om dat product opnieuw te printen, met dezelfde specificaties, maar onder andere condities. In een derde stap ga je het onderdeel opnieuw printen, maar wil je er tien in totaal. Op een gegeven moment ga je er misschien duizend willen. Dan heb je vandaag een probleem, of toch niet?
Ooit zal je de afweging moeten maken tussen het economische en ecologische aspect
Een ander belangrijk element dat bij massaproductie de kop opsteekt, is het ecologische vraagstuk. Het kan dus zeker geen kwaad om bereid te zijn om na te denken over de vraag of er vanuit de maatschappij geen weerstand zal ontstaan tegen een bepaalde technologie.
Er bestaan reeds verschillende technologieën om 3D te printen,
maar er schuilt meer toekomst in één van de nieuwe technologieën
Het is inderdaad nog maar de vraag of we over tien jaar nog wel op dezelfde manier zullen produceren. Alles evolueert zo snel. Nog niet zo heel lang geleden werd iedereen plots laaiend enthousiast over 3D-printen. Honderden mensen wilden ermee aan de slag. Als je vandaag naar de markt kijkt, mag je al heel blij zijn om vast te stellen dat nog een klein percentage van die mensen overtuigd blijft van die mening.
Voor het printen van grote werkstukken bestaat er nog geen echte oplossing
Er zijn al technieken die in staat zijn om grote werkstukken te printen, maar die moeten nog geoptimaliseerd worden. Elke techniek heeft haar voor- en nadelen. Bij grote werkstukken wordt de machine een pak groter, zijn de structuren ook robuuster, gebruikt een printer meer materiaal … En er is ook de handling eromheen.
Nabehandelingsprocessen zorgden ervoor dat 3D-printen nog geen doorbraak kende
Heel wat mensen gingen uit van de veronderstelling dat ze een product konden printen en klaar. Maar er is nog heel wat manuele arbeid vereist nadien. Zijn deze nabehandelingsprocessen de oorzaak van het feit dat 3D-printen nog geen doorbraak kende?
